Bron BN de Stem dinsdag 17 juni 2008
Een verhaal waar flarden van Faust en Jaws in zitten, een avonturenroman en een schelmenroman.

Dat is wat Openluchttheater Oosterhout voor het publiek in petto heeft.
Het lijkt veel en het is ook veel, misschien zelfs iets te als je naar de lengte van het stuk kijkt.

Maar dat is eigenlijk ook het enige punt van kritiek, want dit absurde verhaal heeft zo veel humoristische, sentimentele en spectaculaire momenten, dat het de moeite waard blijft. Heel bijzonder is ook het decor, dat niet alleen op een slimme manier zijn werk doet, maar ook nog eens erg suggestief is.
Vooral na de pauze doet het licht op de diverse elementen een wondermooi schijnsel verschijnen en wordt het ‘water’ bijna ‘echt’ en vooral in de slotscène verdwijnen de spelers op een bijna onnavolgbare manier van de speelvloer. Maar dit alles is in dienst van het stuk. Op een slapstickachtige manier heeft Robert Poncin met zijn spelers een komisch stuk gemaakt, waarbij het overdreven en lekker aangezette spel voor meer dan voldoende veerkracht zorgde in het wat vreemde verhaal. Dat was zodanig uitgevoerd dat het er niet om ging óf het allemaal goed zou komen, maar meer op welke manier. Tegelijkertijd zat er zelfs een milde vorm van kritiek in naar hoogwaardigheidsbekleders en hun beschermelingen. De zoon van de schout denkt zich bijvoorbeeld van alles te kunnen veroorloven en hij maakt misbruik van de status van zijn vader. Maar uiteindelijk wordt ook deze vervelende ijdeltuit in de schoot van de medespelers opgenomen. Alles komt goed, maar niet nadat er nogal wat slachtoffers zijn gevallen als prooi voor de witte haai. En zoals in diverse andere situaties wordt hier dan gerefereerd aan kenmerken van de films over Jaws, de witte haai. Een van de spelers zegt dan ook wanneer hij de melodie hoort die bij de aanval in de film hoort: ‘Ik hoor de muziek; daar zul je hem hebben!’ En inderdaad:
de door twee spelers gespeelde haai komt eraan. Eenvoudig en doeltreffend en tegelijkertijd humoristisch door zijn onnozelheid. Knap is ook het spektakel dat wordt gebracht. Het zit vol met zaken die door mensenhanden worden bestuurd en toch een goed effect weergeven. Kortom, het is een productie waar openluchttheater Oosterhout trots op mag zijn, vooral door het goede gebruik van het spelen in die prachtige open plek.

Kees van Meel